Trudeau spełnił obietnicę wyborczą

agata-rebisz

Przeszło rok temu, w dniu 13 kwietnia 2017 r. rząd premiera Trudeau spełnił obietnicę wyborczą z wyborów federalnych w 2015 i usunął warunkowy status pobytu stałego z programów emigracyjnych łączących rodziny w Kanadzie. Od 2012 do 2017 nowi emigranci, którzy byli w związku małżeńskim bądz w konkubinacie przez mniej niż 3 lata zanim zostali sponsorowani do Kanady musieli pozostawać w tym związku ze stałym rezydentem przez co najmniej kolejne 2 lata inaczej mogli utracić swój status i zostać wydaleni z Kanady.

Decyzja rządu Trudeau o zakończeniu warunkowego stałego pobytu została przyjęta owacyjnie przez większość kanadyjskich prawników i obserwatorów imigracyjnych. Liberalny rząd oświadczył, kiedy uchylił warunkową stałą rezydencję, że podejmuje to działanie, aby podtrzymać swoje zobowiązanie do łączenia rodzin, wspierać równość płci i zwalczać przemoc na tle płciowym. Konsekwencją było oczywiście to, że konserwatyści nie przejmowali się żadną z tych rzeczy.

Dlaczego wprowadzono warunkowe stałe miejsce zamieszkania

Kiedy konserwatyści wprowadzili warunkową stałą rezydencję w 2012 roku, ich celem było zwalczanie małżeństw dla pozoru. Zgodnie z opublikowanym w 2012 r. oświadczeniem dotyczącym analizy skutków regulacji, około 46 300 wniosków pochodziło od osób, które chciały wyemigrować, ponieważ były one małżonkami lub wspólnikami kanadyjskimi. Około 16 procent z nich odmówiono, głównie dlatego, że urzędnicy emigracyjni ustalili, że małżeństwa nie były prawdziwe, a zamiast tego były wprowadzane głównie w celach emigracyjnych.

Jak działało warunkowe miejsce stałego zamieszkania

W Kanadzie warunkowe prawo stałego pobytu stosowano od 2012 do 2017 r. w odniesieniu do małżonków lub partnerów prawnych, którzy byli w związku trzyletnim lub krótszym z ich kanadyjskim sponsorem i nie mieli wspólnych dzieci z kanadyjskim sponsorem w czasie, gdy zgłaszali swoje sponsorowanie podanie. Warunek wymagał od sponsorowanego współmałżonka lub konkubenta by pozostawał ze swoim sponsorem przez dwa lata po otrzymaniu statusu stałego rezydenta, bez względu na to, jak długo trwało rozpatrywanie wniosku imigracyjnego. Jeśli tego nie zrobią, mogą utracić status stałego rezydenta i zostać usunięci z Kanady, chyba że istnieją znaczące humanitarne lub współczujące powody, by pozwolić im zostać.

Warunkowe miejsce stałego pobytu przestało mieć zastosowanie, jeżeli istniały dowody na nadużycia lub zaniedbanie ze strony kanadyjskiego sponsora lub brak przez sponsora ochrony ich partnera-imigrantów przed nadużyciami lub zaniedbaniem ze strony członków rodziny sponsora. Nadużycie było szeroko zdefiniowane i obejmowało fizyczne, emocjonalne i finansowe znęcanie się.


Problemy z warunkową stałą rezydencją

Zaraz po wdrożeniu warunkowej stałej okazało się, że istnieją problemy z prawem, z których wiele miało wyraźnie niezamierzone konsekwencje. Zdecydowanie najpoważniejszą wadą warunkowego stałego pobytu było to, że wiele osób nie wiedziało o wyjątku nadużyć w dwuletnim okresie kohabitacji i, niestety, pozostawało w sytuacjach nadużyć, aby uniknąć deportacji.

Drugą kwestią dotyczącą wyjątku dotyczącego nadużyć było to, że niektórzy niedawni imigranci zgłaszali fałszywe zarzuty o nadużycia, aby nie utracić swojego statusu. W niektórych przypadkach kanadyjscy sponsorzy czuli się tak strasznie, kończąc związek małżeński lub konkubencki z niedawnym imigrantem, wiedząc, że wynik ten doprowadzi do możliwej deportacji ich partnera, że byli nawet chętni do udziału w fabrykacji.

Na koniec, problem z warunkowym stałym pobytem, który dotyczył największej liczby osób, dotyczył tych, którzy byli już w Kanadzie i którzy mogli uzyskać stały pobyt dzięki programom imigracji zarobkowej, ale zamiast tego wybierali opcje łączenia rodzin Kanady z powodu krótszego czasu procesowania oraz mozność pracy dzieki pozwoliui na pracę na czas nieokreślony podczas rozpatrywania aplikacji.

Na przykład, międzynarodowy absolwent, który mieszkał tu ze swoją dziewczyną przez rok i pracował dla kanadyjskiego pracodawcy, mógł zakwalifikować się zarówno w ramach programów zjednoczenia gospodarczego, jak i rodzinnego. Jednak od 2012 do 2015 konserwatyści często nakładali ograniczenia na niektóre programy emigracji ekonomicznej.Dlatego też nierzadko zdarzało się, że wiele osób składało wnioski o emigrację zarówno w ramach programów ekonomicznych, jak i łączenia rodzin. Wnioskodawcy, którym udało się zostać przyjętym przez łączenie rodzin, zostali następnie objęci warunkową stałą rezydencją, mimo że pracowali i mieszkali w Kanadzie na długo przed złożeniem wniosku o emigrację. Niestety, zasady pozostawiły niektórych ludzi uwięzionych w związkach, w których pozostać nie chcieli. Takie wyniki jasno pokazały, że rozwiązaniem problemu oszustwa małżeńskiego nie powinno być narzucanie trudności wszystkim, aby złapać kilka osób.


Konkluzja

Zapis o uchylenie warunkowego pobytu stałego może sugerowa

posądzenie, że liberałowie są łagodni w kwestii oszustw małżeńskich. Jednak ważne jest, aby zauważyć, że rząd Trudeau utrzymuje dwa inne znaczące środki wprowadzone przez rząd Harpera w celu rozwiązania problemu. Pierwszą konserwatywną reformą, która pozostaje w mocy jest wymóg, aby wnioskodawcy wykazali, że ich małżeństwo jest autentyczne w czasie oceny oficera wizowego i że nie zostało ono wprowadzone przede wszystkim w celu emigracyjnym. Przed 2010 rokiem przyszli emigranci musieli udowodnić tylko jedno lub drugie. Po drugie, w marcu 2012 r. konserwatyści wprowadzili przepis zakazujący emigrantom, (którzy byli sponsorowani przez kanadyjskiego małżonka lub konkubenta) sponsorowania nowego małżonka lub partnera wspólnego w ciągu pięciu lat od ich wyjazdu. Ta zmiana uniemożliwiła ludziom małżeństwo z Kanadyjczykiem, emigrację do Kanady, szybkie rozwodzenie się z Kanadyjczykami, podróżowanie za granicę, poślubienie kogoś innego, a następnie sponsorowanie tej osoby. Biorąc pod uwagę, że obie te reformy pozostają w mocy, podejście rządu Trudeau do zwalczania oszustw związanych z małżeństwem można najlepiej określić jako „trzy kroki do przodu, krok do tyłu”. Zwolennicy obu stron powinni mieć pewność, że Kanada ma obecnie system walki z oszustwami małżeńskimi , choć nie jest on może doskonały ale na ogół działa.